انتشار مقاله با عنوان "بررسی مدیریت پسماندها و چالش های آن در دانشگاه ها"

این مطالعه با هدف شناسایی نقاط قوت و ضعف مدیریت پسماند در دانشگاه‌های دولتی ایران، به شیوه پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه‌ تهیه شده از چک لیست های سازمان محیط زیست انجام شد. نتایج حاصل از تحلیل داده‌های 41 دانشگاه از دانشگاه های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نشان داد که اگرچه سطح آگاهی نسبت به مدیریت پسماند در دانشگاه‌ها بالا بوده (۸۳٪) و استفاده از تیم های علمی اجرایی مدیریت پسماند نیز قابل توجه است (88٪) بود، تنها 45٪ از دانشگاه‌ها دارای برنامه مدیریت پسماند هستند. همچنین همکاری با سازمان‌های مردم‌نهاد و بخش خصوصی در این حوزه محدود گزارش شده است.

از دیگر یافته های این پژوهش می توان به وجود صرفا 5 درصد حمایت ها و انگیزه بخشی در راستای بهینه سازی مدیریت پسماند در دانشگاه ها و نیز انجام صرفا 20 درصد آنالیز کمی و کیفی زایدات در دانشگاه ها از دیگر نقاط ضعف نظام مدیریت پسماند در دانشگاه هاست.

ابعاد این پژوهش نشان می‌دهد که مدیریت پسماند در دانشگاه‌ها نه تنها یک ضرورت زیست‌محیطی، بلکه بستری برای تحقق اهداف کلان مدیریت سبز، اقتصاد چرخشی و ارتقای تاب‌آوری نهادی در برابر مخاطرات زیست‌محیطی است. از جمله شاخص‌های مورد بررسی می‌توان به تفکیک پسماند، کاهش تولید، بازیافت، آموزش، ارزیابی عملکرد، بهره‌گیری از ابزارهای نرم‌افزاری و تحلیلی، و مدیریت پسماندهای خطرناک اشاره کرد.

امید است با تقویت همکاری‌های بین‌ سازمانی، ارتقای زیرساخت‌های مدیریتی، و بهره‌گیری از الگوهای موفق جهانی، دانشگاه‌های کشور بتوانند در مسیر تحقق اهداف مدیریت سبز، اقتصاد چرخشی و مدیریت اصولی انواع پسماند خصوصا در ارتباط با مواد زائد خطرناک گام‌های مؤثری بردارند.